Mediteren lost niks op (en dat is nou precies de bedoeling)

Eeeeeven mediteren om weer rustig te worden, je gedachten te vergeten, je beter te voelen en daarna met frisse moed verder te gaan. Toch? Alleen in essentie is dat niet helemaal hoe het werkt, want onrust, een kop vol gedachten of een rotgevoel kun je niet ‘wegmediteren’.

Als je gestresst bent, niet lekker in je vel zit, een drukke periode op je werk hebt of onrustig bent in je hoofd, kan meditatie een heerlijke manier zijn om ermee te dealen. Zeker als je je traint in ware meditatie, kun je leren situaties te laten zijn zoals ze zijn en dat kan heel veel rust en verlichting bieden. Maar vaak verwachten we van een meditatiesessie dat we ons na afloop beter voelen, dat ons hoofd leeg is en we weer ‘helemaal zen’ zijn. En dat, die verwachting, is nou precies níet te bedoeling van meditatie. Sterker nog: mediteren met een doel is per definitie niet hoe het werkt.

Mediteren doe je niet om rustig te worden of te ontspannen. Niet om iets te stoppen of op te lossen, zelfs geen vervelend gevoel of vol hoofd. Überhaupt is het doel niet om je anders te voelen als je ‘klaar’ bent. Mediteren heeft geen doel. Júist niet. En precies dat is wat het zo heerlijk maakt. Je hoeft niks, er wordt niks verwacht en er is niks waar je naartoe werkt. Je zit zonder doel. Zonder dat je ergens heen wil, zowel fysiek als mentaal. Het enige dat je hoeft te doen is observeren: de gedachten die in je opkomen, de onrust die je ervaart, de verwachtingen die je hebt van dit kwartiertje zitten met gevouwen benen. Het gaat erom dat je er nieuwsgierig naar bent, dat je het onderzoekt en verwondert over álles dat zich afspeelt in je binnenwereld. Zonder te hopen dat het weg gaat, zonder dat er iets veranderen moet, door het er gewoon te laten zijn en te omarmen.

Een flinke klus, hoor. Want wie begint met mediteren zal waarschijnlijk in eerste instantie nog veel meer onrust ervaren. Door alles maar te laten gebeuren, komt er van alles naar boven dat eerder geen ruimte kreeg. Een nóg onaangenamer gevoel, misschien wel irritatie, stressgedachten, oude pijnen en emoties… Niet bepaald rustgevend, maar wel de key naar de ultieme zen die meditatie je kan opleveren. Meditatie laat je zien dat het allemaal naast elkaar kan bestaan. Al die gevoelens, gedachten en emoties. Al die onrust en rust, boosheid en blijdschap. Het lost dus niks op, maar het geeft ruimte. That’s it. En vervolgens kun je zelf kiezen waar je je op focust, wat je aandacht geeft en wat je laat voor wat het is.

Klinkt simpel, toch? En dat is het ook. Maar makkelijk is het niet. Getrainde mediteerders en yogi’s doen er hun hele leven over. Het is ook niet zo dat ze opeens geen gedachten of emoties meer hebben. Het observeren van de binnenwereld is een continu proces, waar ze elke dag van leren. De kunst is om nieuwsgierig te blijven en steeds ruimte te blijven geven voor alles wat ontstaat. Mediteren is dus niet iets dat je ‘even’ doet, of een keertje om even rustig te worden. Het is een manier van leven, een manier van kijken. Het gaat erom dat je ál je verwachtingen, conditioneringen en opvattingen dat iets anders zou moeten, los kunt laten. Dat je accepteert waar je bent. Exact waar je bent. Inclusief dat volle hoofd, dat rotgevoel en die onrust. Als je elke ochtend kunt zitten met die hele bende en acceptatie kunt ervaren over dat állemaal, zonder het te willen op te lossen, dán ben je aan het mediteren.

Geef een reactie