‘Ik zou er alles voor over hebben om weer kracht in mijn handen te krijgen’

Sinds 2008 heeft Lisenka Otte (44) een hoge dwarslaesie. Ze zit in een rolstoel en ook haar handen functioneren niet meer zoals ze dat deden. Haar werk als dierenarts moest ze in de praktijk opgeven, maar nu deelt ze haar kennis via haar eigen platform Dierenhulp Online. Samen met haar liefde Marc is ze druk bezig hun nieuwe huis in Haarlem in te richten.

Lisenka Otte werd gefotografeerd door Paul Bellaart. 

Kun je jouw dagelijks leven schetsen?
“Al bijna 17 jaar ben ik samen met Marc, we zijn al heel lang verloofd en willen ooit nog een keer trouwen. Ik heb een hoge dwarslaesie met helaas ook een slechte handfunctie. Daardoor heb ik elke ochtend zorg nodig. Omdat dit zo’n twee uur per dag in beslag neemt en ik eerst moet wachten tot mijn liefje klaar is in de badkamer, ben ik vaak pas rond 11:30u ‘up and rolling’. Daar baal ik wel van. Maar in Haarlem hebben we straks gelukkig twee badkamers! Dat scheelt. Ik werk bij KNGF Geleidehonden en binnenkort ga ik voor Stichting Dier en Recht werken. Tien uur per week, eerst op vrijwillige basis en wie weet komt er nog een leuke baan uit. Daarnaast heb ik mijn eigen platform: Dierenhulp Online, waar ik advies geef aan mensen met vragen over hun (zieke) huisdieren. Verder sport ik twee per week bij revalidatiecentrum Reade, vanwege een schouderblessure. Helaas schiet dit niet echt op, wordt een beetje een chronisch verhaal. Ik hou ervan om lekker te wandelen met mijn hond Kuki, of heerlijk te lunchen en bij te beppen met vriendinnen.”

In hoeverre voel je je beperkt door je dwarslaesie?
“Mijn dwarslaesie beperkt me in veel dingen. Ik kan bijvoorbeeld niet meer koken en dat vind ik erg jammer. Gelukkig kan Marc superlekker koken en vindt hij dat ook leuk. Daarnaast kan ik veel dingen niet alleen. Vroeger ging ik altijd heerlijk in mijn eentje struinen door de stad, op de fiets, winkel in en uit. Helaas zijn die tijden voorbij. Ik zou niet weten waar ik dan al die tassen zou moeten laten. Dat mis ik heel erg. Maar waar ik superblij mee ben, is mijn eigen auto. Ik kan nu overal heen. Helemaal zelfstandig naar het werk, lekker met de hond naar het park, of uiteten met vrienden.”

Wat zijn voor jou de zwaarste momenten?
“Ik heb moeite met de winterperiode. Met name als het veel regent, kom ik bijna niet buiten. Het rollen gaat dan gewoon niet, door mijn slechte handen heb ik dan geen grip op de hoepels van mijn rolstoel. Verder vind ik de afhankelijkheid echt verschrikkelijk. Vakanties zijn hierdoor bijvoorbeeld moeilijk te plannen. Ik zou er alles voor over hebben om weer kracht in mijn handen te krijgen, zodat ik mezelf kan redden en die ochtendzorg dan niet meer nodig heb. Dan kunnen we gewoon spontaan weer eens ergens naartoe, zonder alles altijd maar van te voren te hoeven regelen. Maar als het uiteindelijk lukt en we op ons vakantieadres zijn beland: lekker lunchen en chillen in het zonnetje, is dan wel echt een ultiem geluksmomentje.”

Hebben jullie nog vakantieplannen?
“Het plan is om in 2019 een rondreis door Zuid-Afrika te maken, maar dat is natuurlijk een enorm geregel qua zorg. Neem je iemand mee? Tja, dan zit je de hele tijd met zijn drieën. Of regel je het daar? Dat gaat helaas ook niet zo gemakkelijk als je steeds op een andere plek zit.”

Wat zorgt ervoor dat jij weer helemaal in je kracht komt?
“Heerlijk en gezellig eten met vrienden en goede gesprekken. Daarnaast ben ik ook heel blij als ik weer eens een nacht goed slaap, die zijn namelijk ook nogal schaars…”

Hoe was de fotoshoot die Happy on Friday voor je georganiseerd heeft?
“Superleuk! Ik was heel erg blij met Ineke als visagist en Paul als fotograaf. Het ging lekker vlot en er zat meteen een leuke foto bij. Ik ben heel blij dat het zo’n mooi portret is geworden. En zónder rolstoel, want dat wilde ik eens een keer niet.”

Geef een reactie