‘Ik merk gewoon hoe kostbaar tijd is’

Tien jaar geleden werd bij Annemee (37) baarmoederhalskanker ontdekt. De ziekte keerde twee keer terug op andere plekken in haar lijf. Hoewel doktoren zeker weten dat het opnieuw terugkomt, heeft ze dankzij alternatieve behandelingen het gevoel dat het nu onder controle is. Door af en toe uit te zoomen, geniet ze ontzettend van haar leven op Terschelling: “Je kunt hoog of laag springen, maar dingen gaan zoals ze gaan.”

Annemee Struijk (L) werd samen met haar zus Neeke gefotografeerd door Valentina Vos.

Hoe ziet jouw leven op Terschelling eruit?
“Ik wandel vijf keer per dag ongeveer een half uur met mijn hond, en ik mediteer elke dag twee keer. Verder zit ik lekker een paar uurtjes achter mijn werkbank sierraden te maken, en ’s middags sta ik in mijn winkel. Hoewel ik de neiging heb om met iedereen op het terras te zitten kletsen, is het kringetje om me heen kleiner geworden. Ik merk gewoon hoe kostbaar tijd is. Daarom probeer ik dat vooral door te brengen met mijn beste vrienden en familie, en zorg ik ervoor dat er altijd iets bijzonders in de planning zit.”

Wat zijn voor jou de zwaarste momenten?
“Bij elk pijntje schiet ik echt helemaal in de stress. De doktoren kunnen niet heel veel meer betekenen, dus elke keer dat ik iets voel, denk ik: ‘help daar gaan we, dit is het einde’. Daar ben ik heel bang voor. Niet om dood te gaan, maar voor dat aftakelen. Dan heb ik het al helemaal uitstippelt en denk ik: ‘dan hoeft het voor mij niet meer’, maar direct daarna denk ik: ‘gooi ik niet te snel de handdoek in de ring’. Ik wil tegenover de mensen die van me houden wel alles eraan doen.”

Hoe ga jij de strijd aan?
“Ik probeer mijn leven aan te passen door goed op mijn weerstand te letten en in mijn kracht te blijven staan. Ik heb een aantal healings gedaan en daar ben ik ook zelf voor gaan studeren. Uiteindelijk kwam ik in Brazilië terecht bij een bekende healer en daar heb ik hele goede ervaringen mee. Deze leer richt zich op de relatie tussen lichaam en geest, en de vraag waaróm je eigenlijk ziek bent geworden. Ik heb geleerd welke trauma’s er in mijn lichaam zitten opgeslagen en voor m’n gevoel kan ik er nu ook iets mee. Ik heb bijvoorbeeld net een week stilte retraite gedaan, heel erg fijn. Dus ja, zo blijven we bezig met alternatieve dingen.

Het is wel een hele uitdaging, hoor. Het is heel mooi om een nieuw bewustzijn te hebben, maar soms ben ik veel te veel bezig met ‘goed bezig’. Dan denk ik: ‘pff, moet ik weer een sap maken, moet ik weer gember’. Bij elk wijntje dat je drinkt, moet je excuses verzinnen en je gaat je zo half schuldig voelen. Ik heb de laatste tijd niet zo heel veel lol meer. Dat mis ik wel. Ik wil ook gewoon een keer de boel de boel laten, lekker ongezond doen of whatever. Dat is wel iets dat de hele dag door confronterend is.”

Wat zorgt ervoor dat jij weer helemaal in je kracht staat?
“Het besef: je kunt hoog of laag springen, maar dingen gaan zoals ze gaan. Dat zie ik als ik uitzoom. Je moet je eigenlijk durven overgeven aan de flow van het leven. Ik probeer gebruik te maken van de mogelijkheden die zich aandienen en dan sta je best wel vaak voor verrassingen. Het feit dat ik nu op Terschelling woon en zoveel rust kan ervaren, is ook zo ontstaan. Ik kreeg een onweerstaanbaar bod op mijn huisje in Amsterdam, mijn relatie ging uit, er stond opeens iets vrij op Terschelling en ik ben meegaan in die flow. Dat had ik van tevoren niet bedacht. Als je je gedachtes niet overschat en je durft dat onderliggende gevoel te volgen, sta je volgens mij helemaal in je kracht.”

Wat zijn jouw ultieme geluksmomenten?
“Ik heb altijd een ding met vrijheid. Reizen is voor mij het ultieme geluk. Ik ben net terug van een vakantie in Indonesië en ik wil heel graag weer terug naar die healer in Brazilië. Vliegen en onderweg zijn ergens naartoe; dat geeft me soms helemaal kippenvel.”

Geef een reactie