#57: Tanja Terstappen: Van razen naar rust door te ont-leren

Mijn lieve oud-stagiaire Jamila vroeg me voor House of Awareness antwoord te geven op de vraag: wat is bewustzijn voor jou? “Ik leerde Tanja Terstappen kennen toen ik stage liep bij het tijdschrift Glamour NL. Als Tanja de kamer binnenkomt valt iedereen even stil, Tanja heeft iets magisch. Een krachtige uitstraling waar je u tegen zegt en waar je gelijk meer over wilt weten. Vandaag vertelt Tanja hoe ze stap voor stap tot haar eigen kern kwam. Van een druk freelance bestaan naar vastigheid en rust. Enjoy!”

Van razen naar rust
Eigenlijk sta ik op een keerpunt in mijn leven. Van razen, naar rust. Drie jaar geleden zegde ik mijn baan op om te gaan freelancen en kort daarna ging de relatie die ik toen had uit. Dat betekende volledige vrijheid, maar tegelijk een doodenge rollercoaster. Ik ben drie keer verhuisd, had een stuk of 10 halve vriendjes en werkte klokje rond voor minstens het dubbele aantal werkgevers. Maar hoe onrustig ook; ik heb er zó veel van geleerd. Vooral dat er een kern bestaat, die – ondanks zo’n intense rollercoaster – onverwoestbaar is.

You cannot be fixed because you were never broken- Jeff Foster

Bewustzijn is ont-leren
Volgens mij is dat ‘bewustzijn’. Bewustzijn is niet iets dat je moet zoeken of leren. Juist niet. Bewustzijn is het omgekeerde, het is ont-leren. Onder al die lagen van gedachten, emoties en aangeleerde patronen zit een punt van waaruit je alles altijd helder ziet. Zonder oordeel, zonder angst voor wat anderen van je vinden, zonder oude pijnen of gedachten die je pushen in een bepaalde richting. Die kern is altijd steady, wordt niet onzeker maar juist wijzer, en je kunt er altijd op vertrouwen. Bewustzijn is wat je werkelijk bent en dat is onaantastbaar.

Stap voor stap tot de kern komen
Als ik mezelf terugvind in zo’n rollercoaster-situatie – als ik boos ben, of ik draai mezelf vast in mijn werk, of in een keuze die ik moet maken – probeer ik net zo lang te pellen tot ik bij die kern ben gekomen. Dus ik probeer alle aangeleerde overtuigingen, gedachten en emoties die getriggerd zijn te herkennen, te laten zijn voor wat ze zijn en te zien wat er nou eigenlijk echt aan de hand is. Onder andere door mezelf vragen te stellen als: zijn deze gedachten echt waar? Wat voel ik nog meer? Wat maakt me zo onzeker? Zit er misschien nog een laagje onder?

Hoe je tot die kern komt, is voor iedereen persoonlijk denk ik. Mindfulness-meditatie en yoga zijn steeds meer populair, maar voor mij werkt bijvoorbeeld zwemmen veel beter om in mijn lichaam te keren en die kern te ervaren. Hoe vaker ik dat doe, des te meer ik in mijn kracht sta, hoe makkelijker het afpellen van al die ego-dingetjes gaat.

Held, not healed
Over dit onderwerp heb ik vooral veel geleerd van de teksten van spiritual teacher Jeff Foster, zoals hieronder, die heel goed omschrijven waar het om gaat. Ik ben een week bij hem op retraite geweest, maar zijn boeken, korte tekstjes en meditatie-sessies laten je ook inzien en voelen waar die kern zit. Het heeft voor mij allerlei abstracte verhalen over bewustzijn concreet gemaakt.

Stop trying to heal yourself, fix yourself, even awaken yourself. Let go of ‘letting go’. Stop trying to fast-forward the movie of your life. It gets so exhausting, doesn’t it, always trying to get there, chasing futures that never seem to arrive, living on second-hand promises? 

Instead, bow deeply to yourself as you actually are. Be here. Honour this present scene in the movie. Your pain, your sorrow, your doubts, your deepest longings, your fearful thoughts, are not mistakes, and they aren’t asking to be healed. They are asking to be held. Here, now, lightly, in the loving arms of present awareness. – Jeff Foster

Inmiddels heb ik wat meer rust gevonden. Mocht ook wel na drie jaar rollercoaster. Heel bewust heb ik gekozen voor een vaste baan, ik ben de vader van mijn kinderen tegen gekomen en ik heb oprecht vaker zin in een avond op de bank dan in de kroeg. Maar ook hier horen natuurlijk de nodige overtuigingen, angstgedachten en onzekerheden bij. Nu ik dit opschrijf, realiseer ik me dat ik doodleuk in een nieuwe attractie ben gestapt. Here we go again

Geef een reactie